Η εθνική Αγγλίας δεν κατάφερε, ούτε αυτή τη φορά, να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης. Στον τελικό του Euro 2024 ηττήθηκε δίκαια από την Ισπανία και έπεστρεψε στο σπίτι της με άδεια χέρια, όπως και το καλοκαίρι του 2021. Πριν από μερικές ώρες υπέβαλε την παραίτησή του ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ, ο άνθρωπος ο οποίος έκανε ένα ολόκληρο έθνος να πιστέψει και πάλι. Ο πρώην πλέον ομοσπονδιακός προπονητής των τριών λιονταριών αποτελεί παρελθόν και έτσι μία από τις σημαντικότερες περιόδους της ιστορία τους ολοκληρώθηκε. Στην ανακοίνωσή του ο ίδιος τόνισε ότι ήρθε η ώρα για αλλαγή.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο που κατέκτησε η αγγλική ομάδα το μακρινό 1966, νικώντας στον τελικό του Γουέμπλεϊ τη Δυτική -τότε- Γερμανία, είναι μέχρι και σήμερα η σπουδαιότερη επιτυχία της. Πενήντα οχτώ χρόνια αργότερα όμως, όχι μόνο δεν έχει κατακτήσει ένα δεύτερο μεγάλο τρόπαιο, αλλά παραδοσιακές ομάδες, και ποδοσφαιρικές δυνάμεις που αναδύθηκαν τα τελευταία χρόνια, την έχουν ξεπεράσει τόσο σε τίτλους όσο σε δυναμικότητα και αίγλη.
Πριν από τον Σάουθγκεϊτ είχε συμμετάσχει σε ημιτελικά ενός Μουντιάλ άλλη μία φορά, το 1990 με προπονητή τον Μπόμπι Ρόμπσον, ενώ η κορυφαία πορεία της σε Euro ήταν το 1996, όπου είχε φτάσει στους «4» της διοργάνωσης, έχοντας στην τεχνική ηγεσία της τον Τέρι Βέναμπλς.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 η Αγγλία υπέστη μία από τις πιο ταπεινωτικές ήττες της ιστορίας της. Στη φάση των «16» ηττήθηκε από την άσημη Ισλανδία και αποκλείστηκε. Ο Ρόι Χόντσον, ο οποίος ήταν ο προπονητής της, αποτέλεσε παρελθόν. Έπειτα ανέλαβε ο Σαμ Αλαρντάις αλλά εξαιτίας της πιθανότητας συμμετοχής του σε σκάνδαλο που δημοσιοποίηθηκε αποχώρησε.
Το Σεπτέμβριο εκείνη της χρονιάς η αγγλική ομοσπονδία ανακοίνωσε την προσωρινή πρόσληψη του άλλοτε παίκτη και πρώην προπονητή της Μίντλεσμπρο. Ο Σάουθγκεϊτ κλήθηκε, αρχικά, να οδηγήσει την ομάδα στα προκριματικά του Μουντιάλ της Ρωσίας και το Νοέμβριο του 2018 έχοντας σημειώσει τέσσερα θετικά αποτελέσματα υπέγραψε συβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών.
Ο νέος ομοσπονδιακός τεχνικός έδωσε στην Αγγλία, από την αρχή κι όλας, κίνητρο και όραμα, δύο στοιχεία που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια από τις τάξεις της. Και ο στόχος του, όπως αποδείχθηκε τελικά, ήταν να την επαναφέρει στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο στερέωμα και να την οδηγήσει ξανά στην κατάκτηση ενός τροπαίου. Για να το καταφέρει αυτό χρειάστηκε να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού της. Τα αποτέλεσματα που έφερε την οκταετία αυτή (2016-2024), επιβεβαιώνουν ότι έπραξε ορθά και κίνηθηκε προς τη σωστή κατεύθυνση.
Με τον Άγγλο προπονητή στον πάγκο τους τα τρία λιοντάρια πέτυχαν 61 νίκες (59.8% ποσοστό επιτυχίας) και σημείωσαν παράλληλα 24 ισοπαλίες και 17 ήττες, σε 102 αγώνες. Συνολικά σκόραραν 213 τέρματα και δέχθηκαν 72 γκολ. Πανηγύρισαν εννέα προκρίσεις σε νοκ άουτ φάσεις μεγάλων διοργανώσεων. Επέστρεψαν σε ημιτελικό του Μουντιάλ έπειτα από 18 χρόνια, ενώ ποτέ ξανά στο παρελθόν δεν είχαν παίξει σε δύο διαδοχικούς τελικούς του Εuro.
Η πρώτη του μεγάλη πρόκληση ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας. Στο Μουντιάλ του 2006 οι Άγγλοι είχαν προκριθεί για τελευταία φορά στα προημιτελικά και στις επόμενες δύο διοργανώσεις του 2010 και του 2014 είχαν αποκλειστεί από τη φάση των ομίλων. Όμως το 2018 πήραν το εισιτήριο για τα ημιτελικά του θεσμού. Στους ομίλους τερμάτισαν δεύτεροι. Στους «16» άφησαν εκτός την Κολομβία και στα προημιτελικά νίκησαν τη Σουηδία. Ωστόσο στους «4» ηττήθηκαν από την Κροατία και τελικά κατέλαβαν την τέταρτη θέση διότι στο μικρό τελικό έχασαν από το Βέλγιο.
Πριν από τρία χρόνια και στο προηγούμενο Euro, το κίνητρο ώστε να φτάσουν στην κορυφή της Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία τους στη διοργάνωση είχε καταστεί πολύ ισχυρό. Με τη φόρα που είχαν πάρει από το Μουντιάλ η Αγγλία προκρίθηκε στον τελικό, απέναντι στην Ιταλία. Ο Σάκα, ο Ράσφορντ και ο Σάντσο αστόχησαν στη διαδικασία των πέναλτι και έτσι το συγκρότημα του Μαντσίνι σήκωσε το τρόπαιο. Στη φάση των ομίλων τερμάτισε πρώτη και στους «16» νίκησε τη Γερμανία. Στα προημιτελικά επικράτησε της Ουκρανίας και στα ημιτελικά επιβλήθηκε της Δανίας.
Στο φετινό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, που διεξήχθη στα γήπεδα της Γερμανίας, τα τρία λιοντάρια είχαν μία δεύτερη ευκαιρία και να φέρουν στο σπίτι τους το κύπελλο που τους στέρησε η σκουάντρα αντζούρα. Με πολλή δόση τύχης και χωρίς να παίξουν ποιοτικό ποδόσφαιρο αυτή τη φορά έδωσαν το παρών στο δεύτερο συνεχόμενο τελικό στο θεσμό. Στους ομίλους τερμάτισαν στην πρώτη θέση. Στη φάση των «16» νίκησαν τη Σλοβακία και στα προημιτελικά απέκλεισαν την Ελβετία. Στα ημιτελικά πήραν τη νίκη επί της Ολλανδίας, αλλά έπειτα, απέναντι στη φούρια ρόχα την Κυριακή απέτυχαν ξανά.
Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, ο Σάουθγκεϊτ αποδοκιμάστηκε και αμφισβητήθηκε σε έντονο βαθμό. Οι επικριτές επίρριψαν στον Άγγλο τεχνικό την εύθυνη ότι φέτος η αγγλική ομάδα, ούτε εντυπωσίασε ούτε έπεισε και θα μπορούσε να είχε αποκλειστεί από τη φάση των «16». Παράλληλα του καταλόγισαν ότι δεν αξιοποίησε στο έπακρο τους αναπληρωματικούς που είχε στη διάθεσή του στον πάγκο.
Παρ’ όλα αυτά, όσο δίκιο κι αν έχουν, η πλήρης απαξίωση ενός ανθρώπου ο οποίος την αναγέννησε είναι ως ένα σημείο άδικη. Χάρη σε αυτόν η Αγγλία μεγάλωσε ξανά και, έπειτα από πολλά χρόνια αποτυχιών και δοκιμασιών, έγινε και πάλι μία υπολογίσιμη και σπουδαία ποδοσφαιρική δύναμη. Ακόμη κι αν συνεχίζει να στραβοπατάει, μπορεί και διεκδικεί πλέον με μεγάλες αξιώσεις ένα δεύτερο μεγάλο τρόπαιο, που τόσο πολύ της λείπει.
Ο 49χρονος τεχνικός ανέλαβε μία ομάδα, χωρίς πίστη και όνειρα, και την οδήγησε όσο πιο μακριά άντεξε. Πλέον οι οπαδοί μίας χώρας, που γέννησε το άθλημα αυτό, πιστεύουν εκ νέου στην εξιλέωση και τη λύτρωση. Και είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η δουλειά στον πάγκο αυτής της Εθνικής είναι μία από τις πιο δύσκολες στο κόσμο, διότι όποιος την επιλέγει επωμίζεται όλο το βάρος και την ευθύνη προκειμένου να της φέρει έναν ακόμη τίτλο, δεχόμενος παράλληλα τη σφοδρή και εξοντωτική κριτική. Βέβαια, έπειτα από οκτώ χρόνια έφτασε η στιγμή ώστε τα τρία λιοντάρια να κάνουν μία νέα αρχή.
